Szaławiła – trzpiot, lekkoduch, rozrabiaka. Ale też symbol - symbol polskości w wydaniu brawurowym i buńczucznym; symbol szarży z szabelką na czołgi, czy rozpinania koszuli przed zaborcą. Oczywiście, ktoś mógłby powiedzieć, że tak naprawdę Rejtan rozpinał koszulę tylko na obrazie Matejki, a szarża na czołgi to mit podkręcony przez złośliwą niemiecką propagandę, ale nie w tym rzecz.

Rzecz w tym, czy Szaławiła istnieje tak  naprawdę. Przecież jest postacią z bajki, jest zmyślony – nie może istnieć. A jednak istnieje. Powraca do nas w marzeniu o wielkości – o Polsce od morza do morza. Powraca przy kolejnych moralnych zwycięstwach naszej reprezentacji piłkarskiej oraz – rzecz jasna – powraca przy wódce i zakąsce. Właściwie powraca wtedy, gdy jest miło i wspólnotowo. Może nie trzeba zapominać o Szaławile?

Zapraszamy do pochylenia się nad pytaniem: czy w każdym Polaku siedzi Szaławiła?

recenzje:

Teatrakcje: Gadka miła - jestem Szaławiła