„Małżeństwo z kalendarza” wystawione po raz pierwszy 4 marca 1766 roku, napisane zostało jako utwór realizujący postulat Krasickiego, że scena powinna być przede wszystkim szkołą moralności obywatelskiej, a nie tylko rozrywką. Mamy więc starcie archetypowych postaci o (wiele)mówiących nazwiskach, które w toku małżeńsko-posagowej intrygi będą musiały zmierzyć się z odwiecznym konfliktem kosmopolityzmu z „zaściankiem”.

Problem wcale nie jest przebrzmiały, przeciwnie – w ostatnich latach staje się w naszym kraju coraz mocniej aktualny.  Czasem może się wydawać, że mamy już tylko „prawdziwych Polaków” i „obywateli świata”. Postawy umiarkowane i pośrednie giną w medialnym szumie. Dlatego warto spojrzeć na sprawę oczami dramaturga oświeceniowego, który programowo pokazywał tylko postawy skrajne. I znaleźć między nimi jakąś równowagę.

Zapraszamy na komedię sytuacji, ciętych ripost i zarysowanych grubą kreską charakterów, na farsę ukazującą starcie skrajnie różnych poglądów: hurra-optymistycznej otwartości na świat ze specyficznie rozumianym patriotyzmem, miłości idealnej z „małżeńskim interesem”.

recenzje:

Teatrakcje: O "Małżeństwie z kalendarza" Teatru Wolandejskiego